บทที่ 53 11/2

“อ๊ะ เดี๋ยวผมไปส่ง” ปรเมศวร์รีบขยับและโบกมือปัด ๆ เพื่อไม่ให้รวิตามมา เขาก้าวเร็ว ๆ ไปเปิดประตูห้องให้ยอดพธู เดินเคียงกันไปยังลิฟต์ ระหว่างรอลิฟต์หญิงสาวก็หันมามอง

“ส่งแค่นี้ก็พอค่ะ คุณกลับไปเถอะ”

“แต่ผมไปส่งข้างล่างได้นะ”

หญิงสาวส่ายหน้ายิ้มน้อย ๆ “ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณอย่าลืมนะว่าตัวเองเป็นนายจ้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ