บทที่ 88 18/2

ครั้นจะโกรธ ก็โกรธไม่ลง... หน้าซื่อไม่พอ ตายังซื่อเหมือนน้ำเสียงซื่อ ๆ เข้าไปอีก

เพราะคนเป็นแม่จึงได้แต่คิด ว่านี่ไม่ใช่ ไม่เหมือนกับคนที่จินตนาการไว้เลยสักนิด

มานีกระพริบตาถี่ ๆ มองปรเมศวร์เหมือนเห็นผีในตอนแรก แต่พอลูกสาวเข้ามานั่งพับเพียบกราบลงแทบเท้าพ่อแม่ซ้ำอีก คนเป็นแม่ก็ได้แต่อ้าปากแล้วหุบ แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ