บทที่ 94 19/3

“เมษ...”

“อยากได้พธูตอนนี้เลย”

คนหน้าไม่อายบอกมาตรง ๆ และคนฟังก็ยิ่งหน้าแดง

“นี่มันที่ทำงาน”

“แต่ไม่มีใคร” เขาซุกไซ้ปลายจมูกไปมา “นะ ที่นี่แค่เรา”

“ไม่เอา อายเขา”

“แต่เมษกำลังจะตาย” เสียงพูดพึมพำ ลมหายใจรดต้นคอพร้อมกับรอยจูบแผ่ว ๆ ที่ประทับนอกเนื้อผ้า ขนอ่อนในร่างกายของเธอลุกชันเพียงเพราะสัมผั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ