บทที่ 42 9/1

เป็นสามคำสั้น ๆ ที่แทบไม่ได้ยิน ตอนเธอถูกรั้งให้เอนตัวลงนอนบนฟูกนุ่มที่เหมือนกับขนนก เรือนร่างแข็งแกร่งปานหินผากักเธอไว้ใต้ตัวเขา เหมือนเสือตัวใหญ่ที่ล่าเหยื่อไว้ได้ในกรงเล็บ จะต่างกันตรงที่เหยื่อตัวนั้นยินยอมอย่างเต็มใจ น้ำหนึ่งเผยยิ้มที่คิดว่าหวานที่สุดเมื่อเขาก้มลงมาหา กระซิบตอบก่อนได้รับจูบที่จะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ