บทที่ 61 12/5

พระนายเคล้นคลึงอกอิ่มอย่างโหยหา เดี๋ยวเคล้น เดี๋ยวกอบกุม และไม่เว้นแม้แต่ขบกัดเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว เราโลมไล้ในร่างกายของกันและกัน ไร้ซึ่งความขัดเขิน ตอนนี้มีเพียงปรารถนาเร่าร้อน

เมื่อพร้อมน้ำหนึ่งโหย่งตัวขึ้น เปิดรับเขาอีกครั้ง เธอขยับเขยื้อนไปเบื้องหน้าและคนใต้ร่างก็ครางโหยอย่างทรมาน และนั่นก็ยิ่ง...