บทที่ 110 22/4

ชายหนุ่มอดใจไม่ไหวตีหนัก ๆ ที่สะโพกน่ากัดจนขึ้นรอยแดงแล้วเขาก็ขยับอย่างแช่มช้า

“อ๊า! เมษ”

เนื้อกระทบเนื้อเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ฝ่ามือแข็งแรงสอดเข้าไปกอบกุมอกอิ่มและบีบเคล้น ส่วนมืออีกข้างวางทาบหน้าท้องแบนราบและไล้ต่ำเบียดบี้กับเกสรกุหลาบดอกน้อย

ปลายธารสวาทใกล้เข้ามาแล้ว ยอดพธูบิดเกร็งเมื่อเกลียวก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ