บทที่ 70 14/4

เรายืนมองหน้ากันอยู่แบบนั้นเกือบห้านาทีทีเดียว และคนที่นึกขึ้นได้ก็คือปรเมศวร์ เขาก้าวหลีกและผายมือให้เธอออกเดิน ส่วนตัวเองเดินดุ่ม ๆ หูแดง ๆ เข้าห้องนอนของสาวเจ้าเพื่อไปเข้าห้องน้ำ

ไม่ได้ปวดฉี่หรืออะไรหรอก แต่ขอตั้งหลัก ก็ไม่รู้ทำไมพอได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเธอก็ดัน... ใจเต้นเหมือนเด็กหนุ่มไปไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ