บทที่ 73 15/2

“อื๊อ! เมษ ระ...เร็วอีก เร็วหน่อย!!” มือน้อยขยุ้มจิกลงกับท่อนแขนล่ำสัน เหงื่อเริ่มโซมตัวทั้ง ๆ ที่เปิดเครื่องปรับอากาศไว้เย็นฉ่ำ กระนั้นปรเมศวร์ก็ไม่หยุด เขาส่งจนเธอไปคว้าสายรุ้งยังอีกฝั่งของสายธาร เสียงหวีดหวานบ่งบอกว่าเธอสุขสมเพราะฝีมือเขา

“สวย”

คนชมดึงปลายนิ้วออกจากความฉ่ำชื้นคับแน่น และลากไล้จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ