บทที่ 106 21/5

เสียงแหบพร่าในลำคอบ่งบอกความต้องการเต็มเปี่ยมของเขา น้ำหนึ่งที่ยังหายใจไม่เป็นปกติมากนักโผเข้าหา เลื่อนมือลูบไล้อยากให้เขากกกอดเอาใจหลังเรารักกัน แต่เขายังไม่ถึงไหน กรามแกร่งยังเป็นสันนูนเพราะอดกลั้น และ ‘เขา’ ก็ยังแข็งขึงเบียดกับหน้าขาเธอราวกับจะประท้วง

“ต้องไปหาหมอแล้ว”

หญิงสาวพึมพำขณะแอ่นตัวให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ