บทที่ 45 9/4

“คุณพ่อ” เธอเหลียวมองมารดา “คุณแม่คะ น้ำโตแล้วค่ะ สามสิบกว่าแล้ว มีงานมีการทำ อายุอานามก็ไม่ใช่น้อย ๆ ปล่อยน้องเถอะนะคะ ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นพธูคิดว่าน้องต้องรับมือได้ค่ะ”

ยอดพธูเงียบไปอีกพักใหญ่ แล้วก็เอ่ยขึ้นในหลายนาทีถัดมา

“น้ำไม่ใช่เด็ก ตอนเรื่องของพธูกับสิรี เราผิด เรายังเด็กและคิดง่าย ๆ แค่ว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ