บทที่ 6 1/5

หญิงสาวยกมือขึ้นปิดปากเพราะนอนไม่พอ

น้ำหนึ่งไม่ใช่เด็ก แต่ความเคยชินทำให้ต้องนอนอย่างน้อยวันละ 7 ชั่วโมง แต่เมื่อคืนเพราะคิดมากถึงนอนไม่พอและตอนนี้ก็ง่วงมากพอตัวทีเดียว

“น้ำ”

เท้าที่กำลังจะก้าวลงบันไดขั้นสุดท้ายพลันชะงัก บันไดวนหรูหราเป็นไม้เคลือบเงาจนมันวับคือที่ที่น้ำหนึ่งยืนอยู่ หญิงสาวหันไปมองตามที่มาของเสียงและยิ้มแหย เมื่อเห็นมารดายืนยกมือกอดอก เยื้องไปทางขวาตรงประตูของห้องรับประทานอาหาร

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแม่”

ลูกน้อยหอยสังข์ของมานีก้าวเร็ว ๆ เข้ามากอดเธอไว้ คนเป็นแม่กลอกตามองบนรู้ได้ในทันทีว่าเดตเมื่อคืนคงล่มไม่เป็นท่า แม่ตัวดีคงแผลงฤทธิ์อีกแล้วตามเคย

“ไม่ต้องมาประจบ เราน่ะเมื่อคืนกลับมาทำไมถึงไม่เข้าไปหาแม่ที่ห้องบ้าง”

“กลัวไปรบกวนค่ะ น้ำกลับดึกคุณแม่คงหลับแล้ว”

มานีถอนหายใจ “แล้ว...”

น้ำหนึ่งยิ้มหวาน ดูก็รู้ว่าแกล้งทำเป็นเสียดาย “คงเพราะผลบุญที่ทำตะโก้แห้วถวายพระตอนโน้นน่ะค่ะ เสียดายจังน้ำว่าพี่ชายใหญ่คงไม่ชอบน้ำหรอกค่ะ”

คนเป็นแม่ถอนหายใจ

“เสียดายมากเลยเนาะ ระรื่นเชียว”

หญิงสาวฉีกยิ้มกว้าง กอดมารดาแรง ๆ หนึ่งทีและหลังจากนั้นก็เดินลอยชายผ่านประตูเข้าห้องรับประทานอาหารไป มานีหมุนตัวมองตามหลังของลูกสาวอย่างใจเย็น คนเป็นแม่สูดลมหายใจเข้าลึก เดี๋ยวเถอะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็คงได้รับโทรศัพท์ต่อว่าจากหม่อมหลวงผู้เป็นเพื่อน

คิดแล้วก็ถอนหายใจ...

ทำไมนะ แค่หาลูกเขยมันถึงได้ยากหนักยากหนาปานนี้กันเชียว!

สาวบัญชีแซ่บเด้อ!

·      กำลังใช้งาน

จัดการเตะตัดขามารดาเรื่องผู้ชายไปได้แล้ว น้ำหนึ่งก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจเป็นที่สุด เธอเริ่มต้นวันทำงานด้วยความสดชื่นสดใส หลังจากหงอยเป็นไก่ป่วยมาหลายวัน เพราะกังวลว่าจะจบเรื่องคู่ดูตัวครั้งนี้อย่างไรดี

“ไฮ สาวสาว เริ่มต้นวันพุธด้วยดีนะคะลูก ๆ”

เสียงพี่หวานยังคงช่วยทำให้บรรยากาศการทำงานในแผนกครึกครื้นเหมือนเดิม

“ราชินีแห้วของพี่” ประโยคนี้จงใจพูดกับน้ำหนึ่งไม่ใช่ใคร “ได้ข่าวว่าเมื่อวานไปดูตัวมา แซ่บหล่อลากน่าหม่ำไหมลู้ก-ก-ก-ก” เสียงหัวเราะดังครืน น้ำหนึ่งหน้าหงิกหันไปมองค้อนโดยรอบ

‘มงราชินีแห้ว’ ลงหัวเธอก็นับแต่อลิยาแหละเม้าธ์ว่าเธอทำตะโก้แห้วถวายพระ!

สองผัวเมียคู่นั้นน่าตบน้อยเสียเมื่อไหร่ นอกจากหาเรื่องแซวเรื่องตะโก้แห้วได้ทุกทีแล้ว ก็ยังขยันชง แถมยังชงได้ชงดี จนพี่หวานและคนอื่น ๆ ในแผนกยกตำแหน่งคู่ชิปให้เธอกับพระนาย ไม่รู้ผัวเมียคู่นั้นมองเห็นอะไรระหว่างพวกเธอ ถึงได้พยายามยัดเยียดให้รักกันอยู่ได้

‘น้ำกับคุณพระนายรู้ตัวไหมว่าเคมีดีมาก อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักออก’

ไม่ชงตรง ๆ หรอกอลิยาน่ะ แต่ชงอ้อม ๆ

‘คุณพระนายก็ดีน้า อยู่ด้วยแล้วอารมณ์ดี’

น้ำหนึ่งจัดการสกัดแม่ลูกอ่อนด้วยประโยคเดียว

‘งั้นแปลว่าลียาอยากอยู่กับคุณไนน์เขาเหรอ อยู่กับพี่ดวินแล้วอารมณ์ไม่ดี?’

ได้ผล พี่ดวินผู้เป็นสามีหรี่ตาจ้อง... ไม่ใช่จ้องอลิยาหรอกนะ แต่จ้องแบบเขม่นไปที่พระนายต่างหาก

แล้วคนถูกจ้องด้วยแววตาอาฆาตก็พ้อกับเธอ

‘คุณน้ำอย่าหาเรื่องให้ผมซี้ มันยังมีคอนโดต้องผ่อน รถก็ยังติดไฟแนนซ์ ค่ากินอยู่ก็ยังไม่พอ’

กินอยู่ที่ว่านะ กิน-อยู่ ของน้อง ๆ ในสต็อกเขาแหละ!

รู้ไส้รู้พุงกันดีปานนี้ ก็ยังจะขยันชงให้เธอกับพระนายได้กัน ไม่รู้คิดอะไรกันอยู่...เฮ้อ!

“ถอนหายใจเฮือก ๆ”

น้ำหนึ่งเงยหน้าขึ้นมอง ยุวดี หัวหน้าแผนกของพวกเธอ สาวใหญ่ลูกสองวัยใกล้สี่สิบวางมือลงบนบ่าของเธอ ไม่มีแฟ้มงาน ไม่มีกระดาษจด หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ

“แค่คิดอะไรเพลิน ๆ น่ะค่ะพี่ยุ”

“รู้แหละจ้ะ อย่าคิดมากเลยพี่ ๆ เขาก็แค่แซวน่า”

หญิงสาวเอายิ้มเข้าสู้ “เอ่อ จริงสิ งานสรุปของอาทิตย์ที่แล้วน้ำส่ง

เมลแล้วนะคะ แล้วก็ปริ้นท์เป็นเอกสารไปวางไว้ที่โต๊ะพี่ยุแล้ว”

“อืม” ยุวดียิ้ม ตีลงเบา ๆ บนบ่าของลูกน้อง “พี่ไม่ได้จะทวงงานหรอก”

“คะ?”

“คือ คอมฯ พี่มีปัญหา น้ำโทร.หาคุณพระนายให้ทีสิ ขานี้มาเร็วซ่อมเร็ว

เคลมเร็ว พอดีมีงานด่วนน่ะ ถ้าคนอื่นตามก็คงไม่เร็วเหมือนน้ำตามน่ะจ้ะ”

น้ำหนึ่งกระพริบตาปริบ ๆ และหัวเราะแกน ๆ

ยุวดีหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่แววตาเต้นริก ๆ และเหมือนจะจงใจรออยู่แล้ว พี่หวาน รองหัวหน้าแผนกถึงได้เอ่ยเสียงดังแทรกขึ้นว่า

“แหมพี่... คนอื่น กับคนพิเศษ บรรทัดฐานมันไม่เท่ากาน-น-น-น”

แล้วเสียงเป่าปากแซว พร้อมกับเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น

ยุวดียกมือขึ้นปิดปากเพื่อกลั้นขำ ในขณะที่คนอื่น ๆ หัวเราะงอหาย

เอาซี้... งี้แหละ ทุกเช้า ทุกวัน เรื่องฮาประจำแผนก ขอให้ได้ชงกันสักครั้ง มีกำลังใจทำงานกันไปหลายชั่วโมง!

แต่คอมฯ น่ะมีปัญหาจริง

สิบนาทีต่อจากนั้นพระนายก็โผล่หน้าเข้ามาในแผนก ทันทีที่ประตูกระจกเปิด สาวสาวในแผนกบัญชีก็หันขวับไปมองเป็นตาเดียว พ่อหนุ่มไอทีถึงจะเจอประจำแต่ก็ยังไม่ชิน ขาที่ก้าวเหยียบเข้ามาทำท่าเหมือนจะถอยกลับ

“น้องพระนายมาแล้ว โถ... มาเร็วมากทูนหัวของพี่ เนี่ย” พี่หวานลุกขึ้นยืนและเหล่มองไปยังน้ำหนึ่ง “เพราะมีใครอยู่นี่หรือเปล่าเอ่ย เรียกปุ๊บถึงได้มาปั๊บอะ”

เนี่ยหยอดเก่ง... สงสัยที่บ้านพี่หวานทำขนมครกเป็นอาชีพ!

ส่วนสาวสาวในแผนกมองตาพราว บางคนก็หัวเราะคิก ๆ

เสือหนุ่มในดงไฮยีน่าสาวยิ้มแหย “เอ่อ คอมฯ คุณยุวดีมีปัญหาใช่ไหมครับ ผมมาดู”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป