บทที่ 82 17/1

เป็นทัณฑ์ทรมานแสนหวาน ที่เราต่างก็โหยหาราวใจจะขาด

หน้าท้องแบนราบหดเกร็งกับทุกสัมผัสที่ชายหนุ่มประเคนให้ สะโพกนุ่มใต้กระโปรงขยับบดเบียดกับตักกว้าง ความแข็งขึงทิ่มเนื้อนุ่ม ๆ จนรู้สึกได้ และเธอก็ขยับเร็วขึ้น ไวขึ้นทั้ง ๆ ที่เรายังมีเนื้อผ้ากางกั้น ไม่ได้รวมเป็นหนึ่งเดียว น้ำหนึ่งกัดริมฝีปาก กอดรัดศีร...