บทที่ 200 ร่านสวาทกลางบึง 2.2

“ทำไมกูต้องหลบ”

“ไปหลบเถอะน่า...เงียบๆ ด้วย”

ว่าแล้วก็ดันร่างสูงเข้าไปด้านในครัว แล้วปิดประตูเอาไว้ ก่อนจะจัดแจงผ้าถุงของตนให้เข้าที่เข้าทาง มองซ้ายมองขวาหาผ้าขนหนูอย่างลนลาน เมื่อเจอแล้วก็รีบเอาขึ้นมาคลุมไหล่ตัวเองเอาไว้ และจังหวะนั้น ร่างบางของจันทร์เจ้าก็เดินมาเจอเธอพอดี

“อ้าว อาบน้ำอยู่เหรอ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ