บทที่ 207 ร่านสวาทกลางบึง 6.1

2 เดือนต่อมา...

“ละ ลุงอย่าแกล้ง ไปทำงานได้แล้ว”

เสียงหวานใสของว่านเอ่ยปรามเมื่อเขาล้วงมือหยาบเข้ามาลูบขาอ่อนใต้กระโปรง ขณะที่เธอกำลังหยิบเอาน้ำอัดลมในตู้แช่เย็นขนาดใหญ่

“ไม่ได้แวะมาอ่อยกูหรอกเหรอหื้ม?”

“มาอ่อยเฉยๆ ไม่ได้ให้ล้วง”

“ไม่ให้ล้วงแล้วจะอ่อยทำไม?”

“ก็หนูชอบเวลาดูของลุงมันแข็งนี่นา”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ