บทที่ 209 ร่านสวาทกลางบึง 7.1

“โอ๊ยยย ลุงพูดอะไรไม่รู้เรื่อง หนูไม่คุยด้วยแล้ว!” ว่านเขินจนเริ่มทำตัวไม่ถูก รีบแกะมือเขาออกแล้วลุกจากตักแกร่งไป

ฟึ่บ!

“จะหนีไปไหน” เขาถามพลางดึงข้อมือเธอเอาไว้

“ไม่ได้หนี”

“มึงเขินเป็นด้วยเหรอ”

“ใครเขิน ลุงมั่วแล้ว” เธอตอบกลับไปเสียงอ้อมแอ้ม แม้จะปฏิเสธเสียงแข็ง ทว่าแก้มใสกับแดงปลั่งจนลามไปถึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ