บทที่ 218 ล่อสวาทกลางไพร 3.1

“อะ อ๊ะ น้าก้อง อึก...น้าก้องจ๋า~” จันทร์เจ้าครางเสียงกระเส่าอย่างเสียวซ่านเกินจะบรรยาย มันทั้งแน่นทั้งจุกเสียยิ่งกว่าตอนที่ใช้แตงกวาช่วยตัวเองเป็นไหนๆ

แม้จะรู้สึกเจ็บ แต่นี่แหละคือสิ่งที่เธอต้องการ!

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

“อ่าส์...ทำไมฟิตจังวะ ซี้ดด โคตรดี!”

ใบหน้าคมเข้มของก้องเหยเกอย่างเสียวกระสั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ