บทที่ 221 ล่อสวาทกลางไพร 4.2

“อ่าส์...ตอดเก่งฉิบหายเลยจันทร์ แรงๆ เลยนะ”

ไม่รอช้า เขาก็จับเอวคอดกิ่วของเธอเอาไว้ ก่อนจะกระหน่ำอัดลำใหญ่เข้าไปในรูเยิ้มของเธอเต็มเหนี่ยว เกิดเป็นเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่น

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

“อะ อื้ออ...น้าก้องเบาหน่อย อ๊ะ เดี๋ยวคนได้ยิน”

“ซี้ดด ก็อย่าครางเสียงดังสิ”

“นะ น้าก้องก็อย่าทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ