บทที่ 57 ไอญาดา บทที่ 7

ทับไทยสำทับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ มันทำให้หัวใจของไอญาดาเต้นไม่เป็นส่ำเพราะหล่อนยังนึกถึงเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันไม่หาย มันเกิดขึ้นรวดเร็วและเหมือนเชื้อไปที่ยังไม่มอดสนิท พร้อมปะทุได้ทุกเวลา ไม่อยากเชื่อเลยว่าหล่อนจะเกิดอารมณ์คล้อยตามพ่อผัวไปขนาดนี้

“ไม่ลืมหรอกค่ะ พ่อง่วงแล้วเหรอคะ”

“อืม...ยังหรอก จร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ