บทที่ 100

โถงทางเดินเงียบสนิทราวกับไร้สิ่งมีชีวิต มวลอากาศรอบตัวคล้ายจะเย็นยะเยือกจนจับตัวเป็นน้ำแข็ง

เพื่อนร่วมชั้นที่เคยมุงดูเรื่องสนุกอย่างออกรสออกชาติ ตอนนี้ต่างพยายามทำตัวให้ลีบแบนที่สุด แต่ละคนแทบจะหดคอห่อไหล่มุดลงไปในอกตัวเองด้วยความหวาดกลัวว่าจะโดนลูกหลงไปด้วย

พอลล่าหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว เธอค่อยๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ