บทที่ 102

น้ำเสียงของเฟรเดอริกทุ้มต่ำกว่าปกติ ดังก้องกังวานมาจากในอก

เบียทริซกำขอบผ้าห่มข้างตัวแน่นเพื่อรวบรวมความกล้า "เรื่องคืนนี้... ขอบคุณนะคะ"

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเสริมด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาลง "แล้วก็เรื่องอัญมณี... ฉันก็ได้ยินเหมือนกันค่ะ"

เธอหมายถึงบทสนทนาทางโทรศัพท์ที่เขาคุยในห้องทำงาน

ทั้งห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ