บทที่ 141

เฟรเดอริกค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นและขยับถอยห่างจากเธอ ภายในห้องหลงเหลือเพียงเสียงสะอื้นไห้ที่พยายามกลั้นเอาไว้ของเบียทริซ

เนิ่นนานผ่านไป เฟรเดอริกจึงเอ่ยปาก น้ำเสียงของเขาแฝงความเหนื่อยล้าและเปราะบางจนแทบสัมผัสไม่ได้ "ห้าปีแล้วนะ เบียทริซ เธอไม่รู้สึกอะไรกับฉันเลยจริงๆ น่ะเหรอ?"

เสียงสะอื้นของเบียทริซชะง...