บทที่ 149

ความแสบร้อนยังคงหลงเหลืออยู่ พร้อมกับเสียงวิ้งๆ ที่ดังอื้ออึงในหู

เบียทริซค่อยๆ หันหน้ากลับมามองคลาร่าที่ยืนหอบหายใจ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว แววตาของเบียทริซไร้ซึ่งความโกรธ ไร้ซึ่งความเจ็บปวด มีเพียงความว่างเปล่าอันลึกล้ำ ราวกับสิ่งที่ถูกตบไม่ใช่เลือดเนื้อ แต่เป็นตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ

เ...