บทที่ 172

"เบีย ฉันเข้าใจแล้วล่ะ เขาก็แค่คนพูดน้อย ไม่ค่อยแสดงออก แต่ลึกๆ แล้วคลั่งรักเธอจะตายอยู่แล้ว เธอแค่ต้องลูบขนเขาให้ถูกทาง เข้าใจที่ฉันพูดไหม"

เบียทริซซึ่งเริ่มรำคาญคำบ่นของเพื่อน จัดการยัดหน่อไม้ฝรั่งย่างเข้าปากเอลซี่ "กินมื้อค่ำของเธอไปเถอะน่า"

กินไปได้ครึ่งทาง จู่ๆ เอลซี่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอถอน...