บทที่ 187

อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นสนิมและฝุ่นคลุ้ง

กลางโรงงาน หลอดไฟดวงเดี่ยวห้อยโตงเตงลงมาจากขื่อหลังคาสูง สาดแสงสีขาวจ้าสว่างวาบเป็นวงแคบๆ บนพื้นเบื้องล่าง

ฮาร์ลานถูกมัดติดกับเก้าอี้กลางวงแสงนั้น

สภาพของเขาดูน่าเวทนา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียว ริมฝีปากแตกมีเลือดซึม

เสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่แนบลู่ไปกับลำตัว ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ