บทที่ 20

ลูเชียสจับเธอไว้แน่น นัยน์ตาของเขาวูบไหวไปด้วยความเสียใจและเจ็บปวด คล้ายกำลังเว้าวอน "บีอา ผมรู้ว่าผมผิด ผิดไปแล้วจริงๆ ขอโอกาสให้ผมได้แก้ไขมันอีกสักครั้งเถอะนะ ได้ไหม?"

เขาดูเหมือนจะตกอยู่ในความลุ่มหลงอย่างหน้ามืดตามัว การกระทำของเขายิ่งล้ำเส้นมากกว่าตอนที่กระชากข้อมือเธอเสียอีก

เบียทริซไม่รู้สึกอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ