บทที่ 201

บานประตูห้องนอนถูกผลักเปิดออก

ภายในห้องไร้ซึ่งแสงไฟ ผ้าม่านผืนหนาทึบปิดกั้นแสงสว่างจากภายนอกไม่ให้เล็ดลอดเข้ามาแม้แต่น้อย

มวลอากาศอวลไปด้วยกลิ่นเหล้าฉุนกึกจนแทบหายใจไม่ออก

ขวดเปล่ากลิ้งเกลื่อนกลาดอยู่เต็มพื้น พรมเปอร์เซียราคาแพงเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบที่ไม่อาจระบุได้

ใบหน้าของอลิเซียซีดเผือดลงในทั...