บทที่ 21

เฟรเดอริกเอนหลังพิงเก้าอี้ นิ่งเงียบไปเนิ่นนาน ท่ามกลางความมืดมิด ริมฝีปากที่มักจะเม้มตึงอยู่เสมอค่อยๆ คลี่ออกเป็นรอยยิ้ม

ภรรยาตัวน้อยของเขาไม่ได้ตื่นตระหนกเลยสักนิด ซ้ำยังมีเวลาว่างเข้าไปท่องอินเทอร์เน็ตและกดไลก์โพสต์ที่สนับสนุนความสัมพันธ์ของพวกเขาอีกต่างหาก

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วส่งข้อความหาเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ