บทที่ 212

หากเขาและเบียทริซมีลูกด้วยกัน เด็กคนนั้นจะมีดวงตากลมโตสุกใส และพูดจาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอ่อนหวานแบบนี้หรือเปล่า

ความคิดนั้นบีบรัดหัวใจเขาราวกับกำปั้นที่มองไม่เห็น ทิ้งไว้เพียงความเจ็บปวดที่หน่วงลึกและเต้นตุบอยู่ในอก

โรงพยาบาลประจำเมืองไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่กลับคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

ทั้งจุดลงทะเบียนและแถวรอ...