บทที่ 226

นีน่าเอียงคอเล็กน้อย สีหน้าจริงจังขณะครุ่นคิดถึงถ้อยคำ แสงแดดสาดส่องผ่านกรอบประตู อาบไล้ร่างของเธอด้วยแสงสีทองอ่อนละมุน

เดนนิสรู้สึกคอแห้งผาก เขาคว้าถ้วยกระดาษจากเคาน์เตอร์มารินน้ำให้ตัวเองแล้วจิบ

จากนั้นน้ำเสียงกังวานใสของนีน่าก็ดังขึ้น ทุกถ้อยคำชัดเจนและแม่นยำเมื่อกระทบโสตประสาทของเขา

"เขียนว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ