บทที่ 25

ฮิลารีชะงักฝีเท้ากึก

เธอจ้องมองเบียทริซ มองดูใบหน้าที่มักจะอ่อนโยนอยู่เสมอ บัดนี้กลับสว่างไสวด้วยเปลวไฟดวงเล็กๆ ทว่าเจิดจ้า—ไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่เป็นประกายแห่งการต่อสู้ที่ไม่อาจมองเป็นอื่นได้

ภายในห้องรับรองวีไอพีของสนามบินนานาชาติแคปิตอล ทาเนียไม่มีท่าทีเหนื่อยล้าให้เห็นเลยแม้แต่น้อยแม้จะผ่านเที่ย...