บทที่ 38

ภายในรถ อากาศราวกับจับตัวเป็นก้อน เสียงหัวใจเต้นสะท้อนก้องชัดเจน

คำถามที่เหมือนกันสองข้อลอยคว้างอยู่ในพื้นที่คับแคบ โดยไร้ซึ่งคำตอบ

เบียทริซเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ขนตาของเธอสั่นระริกเล็กน้อย ด้วยความสับสน เธอจึงหันหน้าหนี ใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาเริ่มกลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง

เธอช่างโง่เขลาเหลือเกิน ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ