บทที่ 45

หนี้ชีวิต... เบียทริซรู้สึกชาวาบไปทั้งหนังศีรษะในทันที ความหนาวเหน็บแล่นปราดจากปลายเท้าขึ้นมาถึงกลางกระหม่อม เศษเสี้ยวความทรงจำในหัวของเธอพร่ามัว มีเพียงภาพของชายคนนั้นในห้องใต้ดินของคฤหาสน์เจนนิงส์ที่สว่างวาบขึ้นมาเป็นฉากๆ

เธอพิงร่างกับกำแพงอันเย็นเฉียบ มือเรียวเลื่อนไปกุมหน้าท้องของตัวเองโดยไม่รู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ