บทที่ 92

"ไม่ต้องกลัวนะ บ้านหนูอยู่ไหนล่ะ เดี๋ยวพี่พากลับบ้านเอง" เบียทริซเอ่ยอย่างอ่อนโยน

นิ้วเล็กๆ ของเด็กหญิงชี้ไปยังซอกตึกแคบๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้างแฝงไปด้วยความหวาดกลัวขณะบอกทาง "อยู่ตรงนั้น เลี้ยวไปทางนั้นค่ะ... แต่ได้โปรด หนูไม่อยากเข้าไปคนเดียว"

"เดี๋ยวพี่เดินไปเป็นเพื่อนนะ" เบียทริซจับมือที่เย็นเฉีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ