บทที่ 62 Chapter 62

Chapter 62

ตอนนี้วายุนั่งคุกเข่าอย่างอับอายที่โดนยาหยีฝากความเจ็บปวดไว้ส่วนกลางกายก่อนจะเดินหายไป เขาได้แต่นั่งก้มหน้าทำเป็นไม่สนใจคนที่เดินผ่านไปผ่านมาแล้วหัวเราะเยาะ จนกระทั่งความจุกเสียดเบาบางลง วายุจึงรีบเดินไปที่รถด้วยความเร็วแสง และเมื่อขึ้นมาบนรถแล้ว เขาก็บีบขยำใบหย่าจนกระดาษมันยับย่น จากนั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ