บทที่ 67 Chapter 67

Chapter 67

ตุ้บ! ตุ้บ! 

วายุยกเท้าถีบประตูด้วยความโมโหที่ถูกพ่อของเขาจับขังไว้ที่ห้องใต้ดินราวกับนักโทษ วายุยกมือลูบผมด้วยความหงุดหงิดสุด ๆ เพราะต่อให้จะใช้เท้าถีบแรงแค่ไหน ก็ไม่สามารถพังประตูห้องใต้ดินออกไปได้ 

ตอนนี้วายุได้แต่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูด้วยความร้อนใจ เพราะไม่รู้ว่าพ่อของเขาพายาหย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ