บทที่ 10 บทที่9 เผลอตัวเผลอใจ

บทที่9

เผลอตัวเผลอใจ

ทั้งสองลงไปว่ายน้ำดูฝูงปลาตัวเล็กตัวน้อยรณพีร์ไม่ปล่อยให้เธอคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียวเขาสอนให้เธอว่ายน้ำโดยที่มีเขาเป็นคนพยุงไว้แม้เธอจะว่ายน้ำได้บ้างแต่น้ำที่เธอถนัดเป็นน้ำคลองที่ไม่มีคลื่นแต่ไม่ลึกมากผิดกับทะเลที่มีทั้งคลื่นและความลึก

"คุณพีร์ดูสิคะมีปลาโลมาอยู่ตรงนั้นด้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ