บทที่ 53 บทที่5 เก็บเอาไปฝัน

บทที่5

เก็บเอาไปฝัน

ช่วงสายของวันอากาศกำลังดีรมิดาเดินออกมาหลังบ้านพร้อมตะกร้าผ้าที่ซักเสร็จแล้วเรียบร้อย กลิ่นหอมของน้ำยาซักผ้าลอยอ่อนๆ ไปกับสายลม เธอวางตะกร้าบนพื้นก่อนจะเริ่มหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสะบัดแล้วตากไว้ใบราวเหล็ก ขณะที่เธอกำลังตากผ้าอยู่นั้นก็มีเสียงหัวเราะแผ่วเบาแทรกขึ้นมามันมาจากลานหลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ