บทที่ 14 เคลย์ตันสปอยไม่อั้น
เคลย์ตันทำทีเรียกพนักงานให้มารับชำระเงินเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ก่อนเดินออกจากร้านอาหาร เขาโบกมือให้กับเมษาที่มองเขาเงียบๆ เพียงเวลาสั้นๆ
เมื่อเคลย์ตันออกจากร้านไปแล้ว เมษาเรียกพนักงานให้มารับชำระเงินเช่นกัน
“เรียนคุณผู้หญิง สะดวกแจ้งเลขห้องพักมั้ยครับ สำหรับท่านที่พักห้องสวีทไม่ต้องชำระค่าอาหารครับ ร้านอาหารที่นี่เป็นโปรโมชั่นร่วมกับห้องพักครับ” เมษายิ้มออกมา ถึงแม้เธอจะมีเงินแต่ก็ไม่ควรไร้สาระและฟุ่มเฟือย
“ค่ะ ฉันพักห้องสวีท” เมษาแจ้งเลขห้องไปในที่สุด พนักงานแจ้งให้เมษารอสักครู่ และเวลาเพียงไม่นานเขาก็กลับมาอีกครั้ง
“เผื่อคุณผู้หญิงยังไม่ทราบว่าร้าน ผับ ในโรงแรมนี้อีกหลายที่พร้อมให้บริการกับลูกค้าที่พักห้องสวีทครับ” พนักงานพูดพร้อมยื่นแผ่นพับเล็กๆให้เมษาเพิ่มเติมกับให้เธอเซ็นชื่อบนเอกสารการรับประทานโดยไม่ต้องชำระเงิน “ผับคืนนี้มีการแสดงมายากลนะครับ น่าสนใจและสนุกมากๆเลยครับ”
“เหรอ...น่าสนใจจริงๆ ด้วย ถ้าฉันอยากดู ผับที่ว่าไปทางไหนคะ” พนักงานยิ้มมีชัยอยู่ในใจ และย้ำการแสดงในผับอีกหลายอย่างให้เมษาสนใจมากขึ้นป้องกันการเปลี่ยนใจ
เคลย์ตันยิ้มออกมาอย่างมีชัยเช่นกัน เมื่อเห็นร่างบอบบางเดินเข้ามาในผับในเวลาที่ไม่นานนัก คงต้องจัดโบนัสพิเศษให้กับพนักงานในร้านอาหารคนนั้นเสียแล้ว
เมษามองบรรยากาศของสถานที่ แสงสว่างมีไม่มากแต่ที่นี่น่านั่ง แม้เพลงที่เปิดอยู่เธอจะไม่รู้จักแต่ก็ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย
“สวัสดีครับคุณผู้หญิง จองไว้เหรอเปล่าครับ”
“เปล่าค่ะ”
“กี่ที่ครับ”
“ที่เดียว เอ่อ ฉันขอที่นั่งที่สามารถดูมายากลได้ชัดๆนะคะ” พนักงานพยักหน้าอย่างเข้าใจ ทั้งๆที่เธอถูกเลือกที่นั่งไว้แล้ว เคลย์ตันที่นั่งในมุมที่เมษาไม่มีทางเห็น เขารู้สึกดีมากเพียงแค่เขาคาดการณ์และเดาเอาว่าเมษาน่าจะอยากดูการแสดงมายากล ก็คนส่วนใหญ่ต้องอยากดูอยู่แล้ว
เมษาได้ที่นั่งในมุมที่ดีมาก พนักงานแนะนำเครื่องดื่มให้กับเมษา น้ำสีสันสวยงามรสชาติดี เหมาะสมกับเมษา มันคือสิ่งที่เคลย์ตันต้องมาดูผลของมัน เพราะเครื่องดื่มของเมษา เขาก็เป็นคนเลือกให้เธอ มีแอลกอฮอล์ผสมแบบเจือจางเพื่อเพิ่มอรรถรสในการดื่ม แต่ถ้าผู้หญิงที่ไม่เคยดื่มมาก่อนอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีแอลกอฮอล์ผสม เพราะบาร์เทนเดอร์จะปรุงรสชาติได้อร่อยที่ทำให้คนดื่มถ้าหลงในรสชาติก็อาจจะเมาได้อย่างไม่ต้องสงสัย หากรับไปในปริมาณที่มาก
เมษาปรบมือให้กับการแสดงมายากลบนเวที เวลาชั่วโมงครึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว เธอแทบไม่รู้ตัวเลยว่านั่งในผับแห่งนี้นานกว่าสองชั่วโมงและเครื่องดื่มถูกเปลี่ยนแก้วแล้วแก้วเล่าไปกี่แก้วแล้ว เมื่อเข้าช่วงเวลาดึก ก็จะเป็นการแสดงดนตรีสำหรับขาเด้นท์ เมษาแจ้งเลขห้องให้กับพนักงาน เธอเซ็นเอกสารการเข้ารับบริการเรียบร้อย เธอก็ลุกจากเก้าอี้ และในตอนนั้นเองที่เธอรู้สึกมึนพอสมควรแต่ก็ยังครองสติได้
เมษาโบกมือให้กับพนักงานที่จะเข้ามาพยุง ว่าเธอไม่เป็นไร เคลย์ตันเผยรอยยิ้มร้ายกาจออกมา “คืนนี้เธอจะมีความสุข...”
เกร็ก เสียงประตูห้องที่ถูกปิด เมษาหายใจเข้ายาวๆอย่างโล่งอก เธออยากจะตีตัวเองนัก เพลิดเพลินจนลืมตัวลิ้มรสชาติหอมหวานซาบซ่าไม่รู้จักประมาณตนเลย เอาเป็นว่าคืนนี้เธอคงหลับสนิทอย่างไม่ต้องสงสัย เมษาพยายามดึงสติของตัวเองไว้ เพราะให้เธอมึนและอยากล้มตัวลงนอนบนเตียงมากแค่ไหน แต่เธอต้องอาบน้ำ
เกร็ก เสียงประตูหน้าห้องถูกเปิดและปิดลงอีกครั้ง หลังจากที่เมษากลับเข้ามาในห้องนานกว่าชั่วโมง เคลย์ตันเดินไปยังห้องนอน ดวงตาหลี่ลงพร้อมรอยยิ้มอีกครั้ง ปกติเขาก็เป็นคนยิ้มง่ายอยู่แล้ว แต่วันนี้เหมือนว่าเมษาทำให้เขายิ้มได้มากกว่าปกติหลายเท่านัก
เคลย์ตันเดินไปทรุดนั่งบนเตียงข้างกายที่หลับสนิทภายใต้ผ้าห่ม มือเรียวสวยสัมผัสลูบไล้ใบหน้าเนียนละเอียดใสของเมษา
“ยามหลับ เธอดูไม่ต่างกับเด็กน้อยไร้เดียงสา อ่อนต่อโลก” นิ้วมือไล้ไปมาบริเวณริมฝีปากชมพูระเรื่อ “เธอรู้ตัวมั้ยว่าทำให้คนอย่างเคลย์ตัน ชอว์น เสียการทรงตัวได้อย่างน่าตกใจ เธอต้องชดใช้มันให้กับฉัน เมษา...” เคลย์ตันดึงผ้าห่มที่คลุมเมษาออกไป เธอสวมชุดนอนสีเทาอ่อนเป็นเสื้อแขนยาวตัวหนากับกางเกงขาสั้น วงแขนแข็งแรงช้อนร่างบางเข้าสู่อ้อมแขน
อื้มมมม เมษาครางเบาๆในคอ แต่เธอก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมา สองขาแข็งแรงก้าวต่ออย่างมั่นใจ เพื่อกลับไปยังเตียงนอนของเขาห้องข้างๆ
ชายชุดดำทั้งสามโค้งคำนับให้เคลย์ตันก่อนจากไป เมื่อเจ้านายเดินกลับเข้าห้อง หนึ่งในชายชุดดำกดรหัสบางอย่างที่หน้าลิฟท์ เพื่อปิดระบบลิฟท์ที่จะมาเปิดในชั้นนี้ คนที่จะเรียกลิฟท์ขึ้นมาได้นั้นต้องมีรหัส เมษาไม่มีทางหนีลงไปจากชั้นนี้ได้เลย สำหรับเธอแล้วชั้นสามสิบสามก็เป็นสถานที่คุมขังในแดนสวรรค์
เคลย์ตันค่อยๆ วางรางบางบนเตียงนอนของเขาอย่างอ่อนโยน เขาห่มผ้าให้เธอก่อนเดินไปยังห้องน้ำ คล้อยหลังเคลย์ตันไม่นานมาก ร่างบางค่อยๆขยับ เธอรู้สึกหิวน้ำ น่าจะเกิดจากปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายทำให้เธอกระหาย
ดวงตากระพริบถี่ๆ เพื่อปรับแสงที่มีน้อยนิด เมื่อสายตาชินกับแสงและมองเห็นรอบๆห้อง คิ้วเรียวค่อยๆขมวดเข้าหากัน
