บทที่ 23 กำจัดความบริสุทธิ์

“ตื่นแล้ว...” เควิ้นใช้น้ำเสียงราบเรียบ เพราะไม่คิดว่าจะเห็นหลิวหลิวในสภาพที่มีสติในห้องตอนนี้ได้อีกครั้ง

“เอ่อ...คะ คือหนู...หนูไม่แน่ใจว่า คุณอาจต้องการให้หนูรอคุณก่อน ก็คุณเรียกหนูมา...” เควิ้นเลิกคิ้ว และยิ้มออกมาเล็กน้อย มองอากัปกริยาของเธอที่ก้มๆ เงยๆ เวลาพูดกับเขา เธอดูประหม่าแต่เธอไม่ยอมลุก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ