บทที่ 5 ลมหายใจอุ่นๆ ของเขามันปะทะศีรษะเธอ
“ไม่เป็นไรค่ะ มดแดงพอมีเงินติดตัว เดี๋ยวมดแดงออกไปก่อน” มดแดงพูดจบ แต่ขยับได้ก้าวเดียว....
“ไม่ต้อง!...” เค-วอลลิส ขยับแสดงเจตนาให้มดแดง ล้วงกระเป๋ากางเกง มดแดงไม่มีทางเลือก จึงขยับเข้าไปใกล้ ยืนประจันหน้ากับร่างสูงใหญ่ มดแดงไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง เค-วอลลิส เลยสักนิด แต่ลมหายใจของเขาทำให้เธอรู้สึกได้ว่าเขาก้มหน้าลงมา เพราะลมหายใจอุ่นๆ ของเขามันปะทะศีรษะเธอ
เค-วอลลิส อมยิ้มกับอาการมือสั่นของมดแดง ที่เธอค่อยๆล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของเขา ความใกล้ชิดแบบนี้มันทำให้เขารู้สึกได้อย่างน่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก มดแดงไม่ต้องยั่วยวนเขาเลย แน่นอนว่ามดแดงไม่ทำแบบนั้นอยู่แล้ว และทำไมเธอถึงเร่งอารมณ์ความต้องการที่อยากจะครอบครองตัวเธอในกายเขาได้อย่างน่ากลัว
“เอาน้ำอะไรดีคะ?” มดแดงที่ล้วงเอากระเป๋าเงินออกมาได้แล้ว ถามด้วยความตื่นเต้นเพราะใบหน้าเธอแดงมาก และเธอก็ไม่รู้ว่า จะตื่นเต้นทำไม เธอเปิดกระเป๋าของคุณเค ในกระเป๋ามีเงินไทยอยู่อีกเกือบหมื่น และแบ้งค์ดอลล่าอีกหลายใบเธอจึงมองหาเงินไทยแบ้งร้อยหรือยี่สิบ แต่มันไม่มี “เอ่อ...ไม่มีแบ้งเล็กๆกว่านี้เหรอคะ เมื่อกี้ตอนซื้อของ น่าจะมีเงินทอนนะคะ”
“จริงด้วย! ลืมไปว่าเงินทอน ฉันใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงด้านนี้”
! มดแดง หน้าร้อนวูบอีกครั้ง ทำไมจึงกลายเป็นของยากไปได้ละเนี๊ยะ มดแดงจึงต้องคืนกระเป๋าเงินใส่กลับไปในกระเป๋ากางเกงของคุณเค และต้องมือสั่นอีกครั้งกับการล้วงกระเป๋ากางเกงของเขาอีกครั้ง
“เลือกน้ำผลไม้ที่มดแดงชอบ” เค-วอลลิส ตอบกลับคำถามก่อนหน้านี้ แบบตั้งใจไม่รู้ไม่ชี้ กับอาการของสาวเจ้าตรงหน้า ที่กลั้นหายใจในช่วงที่มือเธอหายไปในกระเป๋ากางเกงของเขาอีกครั้ง
มดแดงไม่ถามเหตุผล เธอหยิบแบ้งห้าสิบออกมาได้ เธอหันหลังก้าวเท้าเร็วๆ ไปยังร้านขายน้ำในทันที เพราะขืนอยู่ตรงนี้ต่ออีกวินาทีเดียว เธอต้องกลายเป็นศพเพราะลืมการหายใจไปแล้วนั้นเอง มดแดงสั่งน้ำสตอเบอรี่ปั่น เธอเอาช่วงเวลาที่ยืนรอออร์เดอร์ที่สั่ง หายใจเข้าออกเรียกกำลังให้กับตัวเอง
“น้องสาว จะเป็นลมเหรอเปล่า”
! มดแดง หันหน้ามองเจ้าของร้านน้ำ ที่มองมาทางเธอด้วยใบหน้าที่เป็นห่วงแปลกๆ มดแดงยิ้มก่อนจะส่ายหน้าไปมา “อากาศมันก็ร้อนๆนะคะ” มดแดงตอบกลับแบบเขินๆ ทั้งๆที่เธอไม่จำเป้นต้องเขินเลยสักนิด
“อร่อยมั้ย?” เค-วอลลิส ถามกลับ เมื่อมดแดงพยายามจะดึงของในมือของ เค-วอลลิส มาถือเอง เพื่อที่เขาจะได้มีมือรับแก้วน้ำปั่นไปดื่ม
“ก็ไม่น่าจะมีปัญหานะคะ ดูสิค่ะ ร้านเขาก็ขายดีอยู่ เพราะงั้นรสชาติต้องดี”
“ไม่เอา ฉันไม่ชอบการคาดเดา ฉันชอบความชัดเจน จำไว้ด้วย...” มดแดงเลิกคิ้วมองคุณเค ด้วยความแปลกใจ ‘ฉันชอบความชัดเจน’ แล้วทำไมเธอต้องจำด้วยละ หรือว่าเขาจะบอกให้เธอรู้ว่าแผนการท่องเที่ยวของเขาต้องชัดเจน
เค-วอลลิส เงียบและไม่มีทีท่าจะส่งของในมือตัวเองให้มดแดง “ชิมก่อนสิ”
“มันไม่เผ็ดนะคะ” มดแดง ให้เหตุผล ตามความเข้าใจ ว่าคนตรงหน้าอาจจะหลงลืมไปว่า สตอร์เบอรี่ปั่น ไม่มีพริกเป็นส่วนประกอบ แม้มันจะสีชมพูแดงๆก็ตาม
เค-วอลลิส มองบน และพยายามเก็บอาการ ยายเด็กคนนี้ คิดว่าเขาซื่อบื้อขนาดนั้นเลยเหรอ
“ฉันเชื่อว่ามันไม่เผ็ด แต่ฉันอยากให้เธอลองเทสให้ก่อนว่ามันอร่อยมั้ย” มดแดงพยักหน้าเข้าใจ เธอลืมไปว่าตัวเองเป็นด่านหน้าเสี่ยงตายให้กับคุณเค เรื่องอาหาร มดแดงจึงเป็นฝ่ายดูดน้ำ สตอร์เบอรี่ปั่น ก่อน รสชาติไม่ทำให้เชียงใหม่เสียชื่อเลยแม้สักนิด
“อร่อยมากค่ะ..เดี๋ยวมดแดงไปขอหลอดใหม่...มา...ให้....” มดแดงพูดได้แค่นั้น
“เสียเวลา” เค-วอลลิส พูดพร้อมกับก้มหน้าลงครอบครองหลอดน้ำปั่นไม่รีรอการตัดสินใจของมดแดง และนั้นทำให้ระดับใบหน้าของเค-วอลลิส อยู่ห่างจากมดแดงแค่คืบ
‘จูบ’ ในหนังซี่รี่ห์ มีบ่อยๆ ที่แบบนี้ เรียกว่า จูบกันแล้ว จูบทางอ้อม
เค-วอลลิส มองเข้าไปในดวงตาของมดแดง ที่จ้องเขากลับเช่นกัน
“น่ากินจริงๆด้วย” มดแดงกระพริบตา กับคำพูดของคุณเค
มดแดงต้องคอยเตือนสติตัวเองไว้ เพราะตอนนี้เธอเป็นผู้คุมชะตาชีวิตของคุณเคและตัวเธอเอง ทำไมนะขากลับเธอถึงรู้สึกว่าการซ้อนมอเตอร์ไซค์ครั้งนี้แ่นหลังของเธอถึงแนบชิดคุณเคมากนัก ความรู้สึกตื่นเต้นก่อนหน้านี้ยังไม่จางไปเลยสักนิด เขายังมาสุ่มไฟความรู้สึกใหม่ให้กับเธออีก
“ขี่ช้าๆ หน่อย” เค-วอลลิส เอ่ยเตือน เมื่อความเร็วมากเกินไปแล้ว มันเสี่ยงกับหลายอย่าง รวมถึงการแยกตัวห่างจากมดแดงเร็วเกินไป
“ค่ะ แต่ตอนนี้มันค่ำมากแล้วนะคะ”
“ฉันไม่ถือ”
“ค่ะ” มดแดงชะลอลดความเร็วลงอีก แต่ไอ้คำตอบมันเกี่ยวกันมั้ย ‘ฉันไม่ถือ’ แต่แล้วช่วงเวลาการตั้งสติของมดแดงก็ใกล้เข้าไปทุกที เมื่อมอเตอร์ไซค์เลี้ยวเข้าเขตโฮมสเตย์ในที่สุด “มดแดงขอตัวนะคะ” มดแดงไม่รีรออะไรทั้งนั้น เมื่อคุณเคก้าวขาเหยียบพื้นดินทั้งสองข้าง เธอกล่าวลาและบิดมือเร่งคันเร่ง พาตัวเองและมอเตอร์ไซค์ห่างไกลไปจากคุณเคเลยทันที
เค-วอลลิส ไม่มีการทัดทานอะไรสักนิด เขามีเพียงรอยยิ้ม ที่ตามหลังมดแดงไป “มดแดง เธอต้องรับผิดชอบสิ่งที่ทำไว้กับฉันแล้วละ” คำเปรยเบาๆแต่มันกำลังจะทำให้ชีวิตของมดแดงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ชีวิตที่มดแดงคาดไม่ถึงว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเธอได้
เค-วอลลิส วางของไว้ที่โต๊ะ และถุงพวกนั้นไม่ได้รับการใส่ใจจากเค-วอลลิส อีกต่อไป เมื่อตอนนี้สมองของเขากำลังคิดหาวีธี...คิดคนเดียวทำไมกัน เขามีแบ็คที่ดีมาก ว่าแล้วก็กดหาเคลย์ตันและประชุมสายต่อเควิ้น พี่ชายทั้งสอง
