บทที่ 30 บทที่ 29 - ทางที่ถอยไม่ได้ แต่ก็ยังข้ามไม่พ้น

พิมนั่งนิ่งอยู่ในห้องโถงที่เงียบเชียบจนได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน ความรู้สึกไม่ปลอดภัยเริ่มเกาะกินใจเมื่อนึกถึงสายตาอาคมที่มองมา

“คุณระวังตัวไว้หน่อยนะ แค่นั้นแหละ” ชัยเอ่ยเตือนสั้น ๆ พิมพยักหน้ารับ รู้ดีว่าสถานะเธอตอนนี้คือจุดอ่อนของที่นี่

ธันวาเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ