บทที่ 40 บทที่ 39 – ความรู้สึกที่ควรตัดทิ้ง

ธันวายืนมองเงาตัวเองในกระจกบานใหญ่ห้องแต่งตัว แกะปมเนกไทช้า ๆ ภาพเมื่อกี้ยังวนเวียนในหัวไม่หยุด

กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของพิมยังติดปกเสื้อสูท เขาเผลอสูดดมอีกครั้งแล้วขมวดคิ้วมุ่น รู้ตัวว่ากำลังเสียการควบคุม

สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่ความต้องการทางกาย แต่เป็นความโหยหาและความกลัวลึก ๆ ที่เขาไม่เคยยอมรับ

ธันว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ