บทที่ 89 บทที่ 88 – ขอบสุดท้าย

มิลินถอยกรูดจนส้นรองเท้าส้นสูงหมิ่นเหม่ขอบปูนผุ ลมกรรโชกพัดร่างบางซวนเซ แต่เธอฝืนยืนจ่อปืนไปยังอกธันวา

"ถ้าไม่มีนังนั่น เราคงคุมอำนาจทั้งหมดด้วยกันไปแล้ว!" มิลินกรีดร้องสะอึกสะอื้น ความโกรธบดบังความกลัวตายสิ้นซากในวินาทีสุดท้าย

ธันวายืนนิ่งท่ามกลางลมแรง ไม่ยกปืนเล็งสวน "เลิกโทษคนอื่นได้แล้วมิลิน เธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ