บทที่ 73 ตอนที่ 38.2 งั้นผมถอดเป็นเพื่อน

เสียงของหญิงสาวดังขึ้นจากชั้นสอง ร่างบอบบางของเธอเดินนวยนาดลงมาด้วยชุดกระโปรงยาวสีขาวปักลายที่ดูแล้วราคาแพงหูฉี่อีกตามเคยพร้อมสวมหมวกปีกกว้างสีขาวใบโต

“ครับ” ผมที่ไม่รู้จะเอ่ยคำว่าอะไร ได้แต่ตอบรับเธอด้วยน้ำเสียงเบา ๆ “เราจะไปไหนกันเหรอครับ”

“นายมีหน้าที่แค่ขับรถให้ก็พอ” เจาเยว่เดินผ่านหน้าของเขาอย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ