บทที่ 35 การกระทำสำคัญกว่าคำพูด

ภายในห้องพิเศษของโรงพยาบาล

การสนทนาระหว่างฉันและแม่เป็นอันจบลง เมื่อคนที่นอนอยู่บนเตียง งัวเงียตื่นขึ้นมา ฉันรีบเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า แล้วขยับขึ้นไปอยู่บนเตียงกับลูกทันที

"ฉลามปวดหัวหรือเปล่าครับ" คำตอบที่ฉันได้คือการส่ายหน้า ปากกระจับที่แดงเพราะพิษไข้ กับใบหน้าที่ซีดเซียว ทำให้ฉันลืมเรื่องราวความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ