บทที่ 101 โลแกน & ปราริภัทร 4

“รู้ตัวว่า...?”

เขาไม่ปล่อยให้โอกาสผ่านไป น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามคาดคั้นทันที หัวใจเต้นแรงดวงตาสีน้ำเงินจ้องมองหน้าคนที่นอนหนุนแขนเขาอย่างใจจดจ่อกับคำตอบ

“หือ...ทำหน้ายังกับลุ้นหวย ลุ้นหุ้นงั้นแหละ”

เสียงเล็กเอ่ยล้อ ทำให้คนตัวโตรู้ตัวก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมากับคำหยอกเย้าของหล่อน

“อย่ามาแซวกัน...เห็นว่าเร...