บทที่ 107 โลแกน & ปราริภัทร 6 จบ

<strong>"โลแกน...คนผีทะเล..."</strong>

เสียงโวยวายลั่นบังกะโลในตอนสายวันหนึ่งในสัปดาห์ต่อมา โลแกนจุดยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปในกระท่อมอย่างไม่รีบร้อน ภาพที่หล่อนถูกเขามัดแขนไว้กับเสาเตียงดิ้นไปมาดูน่าฟัดยิ่งนัก โลแกนยกเบียร์ขึ้นจิบสายตาพราวมองดูหล่อนดิ้นพร้อมกับตะโกนโหวกเหวก

"เมื่อคืนใครอยากให้แกล้งผม"

เ...