บทที่ 18 กลับมาเถอะ...

<br/>

“หลับซะ ดึกแล้ว”

น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ยขึ้น เห็นหล่อนกระพริบตาปริบๆๆ

“ว้า...คิดว่าจะจูบฟิวเสียอีก”

แคมเมอรอนเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นทันที

“ทำท่างั้นจริงๆ นะแคมป์ตะงี้น่ะ เหมือนพระเอกในละครกำลังคิดอยากจะจุมพิตนางเอก”

เสียงใสเอ่ยเจื้อยแจ้ว ทำให้แคมเมอรอนต้องหัวเราะออกมา เรฟีน่าทำตาโตเมื่อเห็นเขาหั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ