บทที่ 19 กลับมาเถอะ...

“ฟิวมารอตั้งนาน ซื้อข้าวมาด้วย ร้านอาหารไทยร้านนั้นน่ะ ไขกุญแจเร็ว ปวดฉี่”

เสียงใสเอ่ยสั่งทันที แคมเมอรอนไม่พูดอะไรออกมามือใหญ่เอื้อมไปไขประตูเปิดออก หล่อนรีบวิ่งลิ่วตรงไปยังห้องน้ำในห้องนอนเขาทันที ชายหนุ่มเห็นถุงอาหารวางอยู่นอกประตู จึงก้มลงหยิบขึ้นมาแล้วตรงไปยังครัวทันสมัย

“วู้... ค่อยยังชั่วหน่อ...