บทที่ 37 แอบหวั่นไหว... NC 25+

เขาใช้ผ้าเช็ดตัวห่อร่างหล่อนแล้วตวัดร่างขึ้นอุ้มเดินโทงๆ ออกไปยังเตียง วางร่างบางลงนั่งตรงขอบเตียง เขานั่งซ้อนหลังช่วยเช็ดผมให้อย่างเบามือ

“โรแมนติกชะมัด” เสียงใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปยิ้มหวานและขยิบตาให้คนตัวโต เขาเลิกคิ้วและจุดยิ้มมุมปาก

“เพ้ออะไร?”

“พี่น่ะสิ...แอบโรแมนติกน่ะ รู้ตัวเปล่า?”

“ทำไมต้อ...